"Europa
rukt uit voor noodmissie naar Washington
om de toekomst van het continent veilig te stellen"
(De Volkskrant, 18 aug 2025)
Welja toe maar, de toekomst van
een geheel continent maar liefst (waarbij zelfs een 'heldenrol' voor Nederland is weggelegd als het aan de Telegraaf ligt). Velen beuzelen het braaf na, maar de verdwazing
is compleet. Waar heeft men het in vredesnaam over? Is de Oekraïne nu synoniem
aan Europa in totaliteit en moet dit land ad absurdum onder de hoede van
Europese leiders aan de hand worden meegenomen? Kennelijk. Men krijgt nauwelijks de eigen zaakjes op orde, maar heeft zich in
alle opzichten laten meeslepen en zich hypocriet gecommitteerd aan een hachelijke
zaak die alle proporties te buiten gaat terwijl men de Palestijnen laat
doodbloeden (maar ja die zijn tenslotte geen 'familie'). Wat stelt men zich
hierbij voor en wat wil men nu eigenlijk? Kennelijk geen vrede en nog minder
het sluiten van compromissen. Onder het uitdelen van talloze onderlinge
schouderklopjes dociel bedelen bij Trump: een belachelijke vertoning van
onmacht om de afgekloven Koude Oorlogsdoctrine van de Navo nog maar eens over
het voetlicht te brengen. De tandem Rutte-Von der Leyen maakt echter een
volledige karikatuur van alles wat Europa is en zou kunnen voorstellen indien
men bij zinnen zou komen en dit heilloze pad zou verlaten. Een totaal
ongeloofwaardige exercitie die geenszins de vrede dient, noch Europa een dienst
bewijst. Oekraïne is geen Navo-lid en ook geen EU-lidstaat, hoezeer men dit ook
hardnekkig anders poogt voor te stellen. Daarmee jaagt men Poetin hoe langer
hoe steviger in het harnas. Voortzetting van dit onzinnige geopolitieke spel
zal daardoor slechts verliezers kennen. Rusland zal niet wijken en Europa zal
samen met Zelenski bakzeil halen. De VS is bij dit alles de lachende derde
(zolang het duurt althans, want China laat zich beslist geen knollen voor
citroenen verkopen. Wie anders meent heeft van de geopolitieke verhoudingen weinig
begrepen). De jammerlijke rol die Europa zich in het huidige conflict heeft toegemeten en waaraan men zich hardnekkig vastklampt staat
in geen enkele verhouding tot wat er werkelijk aan de orde is, te weten een
(verkapte) strijd om consolidatie van mondiale economische posities waarbij
het niet zozeer om bevolkingen gaat, maar om (pogingen tot herschikking van) interdependente politiek-economische verhoudingen en mechanismen. Europa betoont zich een slechte actor
in het geheel en lijkt volledig de weg kwijt nu men zich niet meer ongeconditioneerd
op de VS kan verlaten. Ja, da's wel even cold turkey en een klam ontwaken uit een
angstige droom die zich al veel te lang heeft voortgesleept…
Ondanks alle delegaties die elkaar fêteren en in de armen vallen is het duidelijk dat de oorlogsmachinerie moet blijven draaien en dat de EU als financier hiervan zal optreden. Wederom zullen er vele miljarden op conto van de Europese belastingbetaler op tafel worden gelegd om zowel de strijd te kunnen voortzetten, alsook om het herstel van de oorlogsschade te kunnen bekostigen. Voor Zelenski c.s. gaat immers geen zee te hoog. Achteraf zal blijken dat het dure schouderklopjes zijn geweest die men achteloos heeft gegeven en dat Europa zich daarmee flink in de vingers heeft gesneden. Maar ja, het is altijd makkelijk goede sier maken met andermans geld en wie dan leeft dan zorgt.
Prinsjesdag 2025
Het gelegaliseerde roven kan weer beginnen
Ofwel burgers zullen zich wederom collectief laten bestelen, daar openbare financiën een schier onuitputtelijke bron van crowdfunding blijken te zijn waarmee de meest idiote uitgaven worden gedaan en kapitaal aan schimmige derden wordt verstrekt. Daar veranderen stemwijzers noch verkiezingsuitslagen ook maar iets aan. De burger verstrekt nu eenmaal geen gespecificeerde mandaten, maar ziet zich gedwongen zich te verlaten op het afgeven van blanco cheques die naar willekeur kunnen worden ingevuld wanneer de electorale buit eenmaal binnen is. De hele heisa rond meerderheids- en coalitievorming fungeert daarbij slechts als afleidingsmanoeuvre voor de werkelijke krachts- verhoudingen waaraan nauwelijks te tornen valt. Dat zijn de mores van de Haagse bitterballencultuur in het o-zo voortvarende Nederland waarvan politici zo hoog menen te moeten opgeven. De burger wordt kaalgeplukt onder de meest bizarre voorwendselen. Met een pistool op de borst wel te verstaan, want o-wee indien men tegenstribbelt - dan roept men onherroepelijk het onheil over zichzelf af. 'De vijand' - zij het materieel of immaterieel - loert immers voortdurend en wie niet 'paraat' staat zal het loodje leggen.
Dat laatste is althans het beeld dat de samenleving niet aflatend wordt voorgehouden en burgers collectief wordt aangesmeerd. Het 'legitimeert' de vele miljarden die over de balk worden gesmeten en moet de onkunde verhullen waarmee dit alles uit naam van de burger gebeurt. De politiek is op sterven na dood en leidt nog slechts een schamel fantoom-bestaan. Als de Koning braaf de door Schoof ter hand gestelde tekst voorleest en weer eens rept over de vele gevaren die ons bedreigen, dan weet men hoe laat het is. Business as usual. Ofwel nothing new.
Intussen laat de politiek zich leiden door valse, ofwel selectieve, opportunistische en hypocriete sentimenten. Hoog wordt opgegeven over 'moraal' en 'normen en waarden', maar die zijn vaak zo rot als een mispel. Het stelt allemaal weinig voor. Regering en parlement hebben zich tot risee van de internationale rechtsgemeenschap laten reduceren en zich volledig van enig beroep op gezaghebbendheid gediskwalificeerd. Maar ja, als je geen geweten hebt kunt je je ziel makkelijk verkopen en te gelde maken. Da's nog eens koopmansgeest. Ook al spant Trump de kroon, Nederland doet er weinig voor onder. Maar hoe dan ook, men snijdt zich in de vingers, want werkelijk 'zaken doen' vergt wel even iets anders dan je als een windvaan opstellen. Zulk een moraal wordt snel doorgeprikt en maakt geen enkele indruk.
Uiteindelijk is de resultante van alle gedemonstreerde politieke hoogstandjes steevast lastenverzwaring voor de burger. Dat heeft met de zo gepropageerde bestaanszekerheid weinig van doen. De hovaardij wordt duur betaald.
Uiteindelijk is de resultante van alle gedemonstreerde politieke hoogstandjes steevast lastenverzwaring voor de burger. Dat heeft met de zo gepropageerde bestaanszekerheid weinig van doen. De hovaardij wordt duur betaald.
