Actieknop

Reageren?

Hier kun je als bijdrage aan het debat een reactie plaatsen op issues uit onze rubriek Tijdingen.

De redactie behoudt zich het recht voor om reacties te redigeren of in te korten, dan wel te weigeren indien wij van mening zijn dat een en ander minder passend is.

Graag je bijdrage voorzien van je naam en specialisme (indien relevant).

De redactie.

Schrijf in het gastenboek

Laat gerust een berichtje achter!

Optioneel: JPG, PNG of WEBP.

(redactie)

Beste Britta,

Dat mag allemaal zo zijn, het laat onverlet dat Nederland niet bepaald uitblinkt in evenwichtige verhoudingen. Niet alleen die tussen burger en staat, maar ook wat de algehele institutionele ordening betreft. De democratische rechtsstaat blijkt hiervoor geen garantie te zijn, maar vooral lobby's en belangengroepen selectief te bevoordelen. Het one man, one vote principe wordt daardoor keer op keer geschonden. Welvaart – in generieke zin – is niet hetzelfde als algemeen welzijn, zoals 'polderen' geen garantie biedt voor juiste beleidsbeslissingen. Men kan zich blindstaren op 'geluks- en tevredenheidslijstjes' en menen dat Nederland een oase van menselijkheid is, het blijft een belastingparadijs dat voor de meesten echt geen eldorado is. En ondanks dat er geen hongersnood is schieten basale bestaansvoorzieningen wel degelijk schromelijk tekort, hetgeen zeker voor een zich welvarend noemend land een schande blijft. Burgers komen hier, ondanks de electorale mogelijkheden, nauwelijks aan te pas. Dan is het niet zo vreemd dat wij de status quo als 'ínadequaat' kwalifi-ceren en erop wijzen dat instandhouding ervan slechts selectieve belangen dient. Verandering van de institutionele ordening wordt niet voor niets stelselmatig gedwarsboomd door groeperingen die een broertje dood hebben aan meer gelijkheid en evenwichtigheid. De gevestigde hiërarchieën mogen onder geen beding voorwerp van (al te veel) kritiek zijn, want we zijn de 'klassenmaatschappij' immers voorbij zo wordt gezegd en iedereen heeft toch ruimschoots kansen? Was het maar waar. Nee, er is helaas nog veel werk aan de winkel.

De redactie

B. de Jonghe

Is de status quo waarover de redactie veelvuldig schrijft en waarop kritiek wordt geleverd werkelijk zo slecht als u suggereert? Nederland behoort toch tot de meest welvarende landen in de wereld waarin politieke conflicten niet die ontregelende dimensie krijgen zoals in vele andere landen? Het polderen legt ons geen windeieren en de consensuspolitiek zorgt ervoor dat polarisatie niet op de spits wordt gedreven en dat vele kanten van het spectrum worden bediend. Dat is toch geen reden om de boel af te serveren? Mensen hebben het over het algemeen niet zo slecht dat zij op een houtje moeten bijten of omkomen van de honger. Dat is elders wel even anders. Waarom dan zo negatief?

Britta de Jonghe, Veendam

Bericht geplaatst 22 aug 2024

(redactie)

Beste Ahmed,

Je reactie onderschrijven wij, daar behoeft geen misverstand over te bestaan. Wat ons echter zorgen baart is vooral de wijze waarop discriminatie en andere ongelijkheidsvraagstukken worden geadresseerd en benoemd. Vooral indien zaken uit hun context worden gehaald en als losstaande fenomenen worden behandeld. Voor wat de opmerking over de bewindslieden betreft verwijzen wij naar hetgeen Schoof daarover heeft verklaard. Dat dient voorlopig voldoende te zijn totdat het tegendeel zou blijken.

De redactie

Ahmed Markesh

U heeft gelijk: aan symboolpolitiek hebben wij geen behoefte. Maar de hoofddoekjesdiscussie gaat toch wel echt over meer dan dat. Ik vind het dan ook niet zo vreemd dat partijen daar een punt van maken, ondanks dat het allemaal wel wat fraaier had gekund. Discriminatie is aan de orde van de dag en daar moet wat mij betreft voortdurend stelling tegen worden genomen, anders is het hek van de dam. Zeker met bewindspersonen die kwalijke bevolkingstheorieën aanhangen. Wie zwijgt stemt immers toe en de gevolgen daarvan kennen we.

Met vriendelijke groet, Ahmed Markesh

Bericht geplaatst op 6 juli 2024

(redactie)

Beste Robin,
Fijn om te horen dat je onze inspanningen ondersteunt. Want er lopen helaas ook nogal wat studenten rond die 'het naadje van de kous' denken te weten (en zich vervolgens al dan niet bij FvD aansluiten) om vervolgens misvatting op misvatting te stapelen. Dat doet de (democratische) zaak geen goed en verwijdert menigeen van de essentie waarom het gaat. Wij zouden zeggen: zet het werk voort en 'blijf bij de les', dan krijgt demagogie – ook die van 'bezorgden' – zeker ook minder kans.

De redactie

Robin

Een uitstekend en verhelderend stuk over mandaatverstrekking, waarvoor mijn dank. Goed dat U hieraan aandacht besteedt want een en ander wordt in lopende discussies over 'de democratie' node gemist. Staatsrechtelijk wordt er nogal eens misgekleund en dat is met name te wijten aan gebrekkige (basis)kennis waardoor valse voorstellingen van zaken een eigen leven gaan leiden. Demagogie ligt dan op de loer en zulks wordt gemakkelijk in de hand gewerkt indien de werkelijke tekortkomingen van het democratisch sstelsel niet of onvoldoende worden benoemd. Het zou mooi zijn wanneer hieraan ook in het onderwijs meer gerichte aandacht werd besteed, in plaats van te volstaan met wat formalisme te hooi en te gras. Daar heeft de kiezer – en zeker de potentiële – weinig aan. Maar ook de media blijven wat dit betreft hogelijk in gebreke door op alle onbestemde dagelijkse winden mee te waaien en de waan van de dag telkens weer prioriteit te geven. Dat zou aanmerkelijk anders kunnen. Blacklabel vormt daarop een welkome uitzondering.

Robin (4e-jaars student politicologie)

Bericht geplaatst op 20 juni 2024

(redactie)

Beste heer Lavigne, dank voor uw welwillende woorden. Het doet ons deugd dat er trouwe lezers zijn die Tijdingen hebben weten te waarderen. Ja u ziet het goed, onze regelmatige bijdragen over lopende zaken zullen worden beëindigd. Dat heeft vooral te maken met het feit dat onze analyses van het zich ontwikkelende politieke deficit, hoewel natuurlijk nooit uitputtend, nu zo langzamerhand wel een zeker maximum heeft bereikt. Zeker indien men hierbij de wetenschappelijke bijdragen over hieraan gerelateerde beleidsmatige politiek-economische onderwerpen die in de loop der jaren zijn verschenen in ogenschouw neemt.
Incidenteel zullen wij wel over een diversiteit aan zaken berichten als het zo te pas komt. Hopelijk vinden wij u dan weer aan onze zijde.

Hierbij danken wij tevens alle lezers die ons de afgelopen jaren hebben weten te vinden, alsook de externen die ons van input hebben voorzien.

De redactie

E. Lavigne

Ik denk te hebben begrepen dat de redactie van Tijdingen overweegt te stoppen met het leveren van beschouwingen over actuele kwesties en ontwikkelingen. Althans die indruk krijg ik bij lezing van uw laatste berichten. Ik weet niet of ik dit juist heb, maar dank in ieder geval voor uw eloquente bijdragen die ik regelmatig met veel genoegen en instemming heb gelezen. Het zou jammer zijn deze te moeten missen, te meer daar het bestaande aanbod nu niet bepaald zo divers is als het lijkt. De ontwikkelingen gaan enerzijds snel, maar stagneren daarnaast ook in menig opzicht. Daarvan heeft u op een aansprekende wijze verslag gedaan. Ik hoop desondanks op een vervolg.

Met vriendelijke groet vanuit Parijs,
E. Lavigne, oud-diplomaat

bericht geplaatst op 9 mei 2024

Redactie

Dat is zeker niet onze bedoeling. Wij hopen met onderbouwde scepsis en kritiek het debat te helpen richting geven. Want dat blijft nodig, ook al heeft NSC soms goede ideeën en plannen. Maar om die ook werkelijk ten uitvoer te kunnen brengen is het wel zaak dat die plannen ook levensvatbaar blijken en niet verzanden in bureaucratisch gesteggel of partijpolitiek minimalisme. NSC blijkt ambitieus en dat is goed, maar dan zal men die ambities ook moeten kunnen – en vooral ook willen – waarmaken. Wat ons daarbij zorgen baart is de ideologische koers die de partij meent te moeten varen, te weten aanschurken tegen neocorpo-ratistische opvattingen zoals met de voorgestelde decentralisatie-agenda. Daar zien wij geen heil in vanwege de voortgaande bestuurlijke versnippering en willekeur die er al zolang het gevolg van zijn. Bij kwesties rond de sociale zekerheid missen wij evenals bij andere vraagstukken een integrale benaderingswijze die de problemen samenhangend beziet en aanpakt. Nederland was een verzorgingsstaat, maar die moest kennelijk op de schop. Waarom horen we daar zo weinig over? Al dat 'participeren' en 'zelf doen' is een ramp gebleken. Evenzo het economisch liberalisme. Waar blijft de kritiek van NSC op het door neoliberalen gevoerde beleid waarvoor met name de VVD verantwoordelijk is geweest? Het ontzien van de VVD zal NSC niet ten goede komen, zoveel is zeker. Er is kortom meer aan de orde dan de vraag wel of niet samenwerken met Wilders. Positiebepaling vergt niet alleen een ferme rug, maar vooral ook een brede kijk op samenlevings-vraagstukken die verder gaat dan de politieke mainstream. Dat was ook de belofte toen NSC aantrad, maar daarentegen nu reeds lijkt te verwateren. Dat zou zonde zijn van alle inspanning.

Y. de Jongh

Als NSC-sympathisant stoor ik mij regelmatig aan de wijze waarop onze partij in de media wordt neergezet en de nogal negatieve toonzetting waarmee ook de redactie van Tijdingen meent onze politiek te moeten benaderen. Thema's als goed bestuur en bestaanszekerheid zijn van belang voor ieder van ons. Wij hebben daar i.t.t. andere partijen gerichte voorstellen voor en dat mag meer gewaardeerd worden dan u doet. Alleen maar roepen dat het anders moet kennen we nu zo langzamerhand wel. De beste stuurlui?

Y. de Jongh, Almere

Bericht geplaatst op 1 mei 2024

(redactie)

Beste Pieter,
Ja, dat is in formele zin natuurlijk waar. Het zijn echter die 'concessies' waarvan men zich kan afvragen of die wel altijd de steun van de bevolking hebben die gemakshalve wordt verondersteld. Het kiezersmandaat is in feite een 'blanco cheque' waarmee partijen naar believen kunnen omspringen. Zo bezien is het maar de vraag of politieke besluitvorming wel aansluit bij de kiezersvoorkeuren en wat de samenleving feitelijk van de politiek mag verwachten. Zeker wanneer de prioriteiten scheef liggen en de politiek nalaat de werkelijke problemen aan te pakken, zoals te vaak het geval is. De democratie is dus allesbehalve een vlag waaronder alle beleid kan worden gerecht-vaardigd zolang er een legitimiteitsprobleem is. Dat kan men ontkennen, maar verklaart wel de onvrede die breed in de samenleving wordt ervaren. Die stellen wij dan ook aan de orde, zonder daarmee de democratie nodeloos tekort te willen doen. Maar wanneer het one man – one vote-principe ernstig wordt doorkruist doordat invloedrijke (plutocratisch-oligarchische) lobby's hun financiële en economische belangen stevig kunnen positioneren en de burger c.q. kiezer daarbij het onderspit delft, dan is er wel degelijk iets goed mis. Vooral ook wanneer financiële onderbouwingen van vergaande beleidsbeslissingen met discutabele argumenten worden gerechtvaardigd. Er is zeker niet één politieke waarheid, maar één ding staat wel vast: de politieke cultuur heeft zich in de loop der tijd van links tot rechts - en zowel nationaal als internationaal - danig van samenlevingsbelangen vervreemd. Daarover kan men maar beter niet de schouders ophalen (zie ook onze beschouwing over deze materie).

Pieter Engelsman

Met uw kritiek gaat de redactie naar mijn mening wel erg gemakkelijk voorbij aan het feit dat wij in Nederland in een democratie leven. Alle beslissingen die worden genomen worden parlementair geaccordeerd. Het parlement is de hoogste wetgever, wat men daarvan verder ook vindt. Wie zaken anders wil laten verlopen zal daarvoor voldoende steun moeten zien te verkrijgen. Zo niet, dan houdt het op. Politieke partijen zijn de uitdrukking van kiezersvoorkeuren en die zullen altijd zoveel mogelijk met elkaar in overeenstemming moeten worden gebracht om tot zaken te komen. Zonder concessies gaat het niet.

Met vriendelijke groet,
Pieter Engelsman, Dronten

reactie geplaatst op 16 apr 2024

(redactie)

Beste Mascha, grappen laten wij over aan grappenmakers. Die zijn er in soorten en maten. Wij nemen conflicten uiterst serieus, zeker ook militaire. Want voor we het weten belanden we in een moeras waaruit geen point of return meer mogelijk is. Maar over beide conflicten valt wel wat meer te zeggen dan alles in zwart-wit schema's te plaatsen. Dat is ook nodig, want het gaat niet om winnen of verliezen zoals ten onrechte wordt gedacht. Oplossingen zijn alleen mogelijk indien men beseft dat een militaire overwinning op zich nog geen finaal antwoord is op de lopende problemen en vraagstukken. Er zal juist veel meer gepraat moeten worden vrezen wij, voordat van werkelijke dialoog sprake kan zijn en de wapens kunnen worden neergelegd. Helaas is het nog lang niet zover en blijft men hardnekkig vasthouden aan militaristische verdwazing die conflicten alleen maar verder polariseert. Onderschat daarbij niet het Koude Oorlogsdenken dat momenteel een revival doormaakt en inclusief de daarmee gepaard gaande propaganda zaken onverantwoord laat escaleren. In dit opzicht is er weinig reden tot zelfgenoegzaamheid of euforie. (Zie ook onze eerdere adhesiebetuiging aan de reactie van Peter).

Mascha Jeuring

Oorlog is een serieuze zaak van leven en dood. Daar moeten nu geen grappen over worden gemaakt, of badinerend over worden gedaan. Putin is een schurk en Netanyahu vecht voor het voortbestaan van Israël. Dit zijn de feiten, welke nuance of relativering men ook wil aanbrengen. Soms is het tijd voor (harde) actie en houdt het praten op. Wees blij dat de Navo niet stilzit en dat de defensie op orde wordt gebracht.

Mascha Jeuring, Groningen

reactie geplaatst op 29 mrt 2024

(redactie)

Beste Bas,
Mediaberichtgeving is niet vrij van vooringenomenheid. Dat kan men willen ontkennen, maar is helaas dagelijks aan de orde. Desondanks maken wij wel degelijk onderscheid tussen serieuze, doorwrochte journalistiek en allerhande 'nieuwsshows' die samen met andere infotainment-achtige derivaten weinig tot niets om het lijf hebben. Politieke satire zou welkom zijn als het ook werkelijk satire van enig kaliber was die op feiten gestoeld zou zijn. Lubach kaart weliswaar zaken aan, maar blijkt zich evenals vele andere verdwaalden te ontpoppen als een verongelijkte D66-neoliberaal die het maar moeilijk kan verkroppen dat de bakens ten gunste van de burger worden verzet en waarachter nogal wat misplaatst venijn alsook ambivalentie schuilgaat. Zo is zijn 'beschouwing' over het Nederlandse 'vestigingsklimaat' een regelrechte filippica tegen politieke pogingen om het belasting-stelsel waarbij ongegronde tax-rulings (zie daar) voor buitenlandse bedrijven de samenleving ontregelen naar behoren aan te pakken (zie de uitzending van 25 maart). Dat is regelrechte propaganda voor het jarenlang gevoerde fiscale wanbeleid en heeft met een pleidooi voor gezonde concurrentieverhoudingen weinig te maken. Op deze wijze tuimelt men in demagogische marktretoriek die onder meer WNL, de Telegraaf en de financiële pers sinds jaar en dag eigen zijn. Men zou dienen te weten dat er wordt geproduceerd daar waar dit het goed-koopste kan en niet zozeer vanwege allerlei culturele schijnargumenten die worden opgevoerd. 'Vestigingsklimaat' betreft dan ook weinig anders dan het vigerende belastingstelsel dat de rode loper voor onevenredig fiscaal gewin uitrolt. Ofwel Nederland als belastingparadijs. Op zulke gesubsidieerde arbeid en bedrijfsvoering zit de Nederlandse burger niet te wachten. Critici hiervan in de verdachtenbank plaatsen is de zaken op hun kop zetten.
Wie neemt wie nu de maat? Het publiek (en zeker jongeren) heeft baat bij kritische informatie die juist en adequaat is gericht en niet populariseert omwille van de populariteit. Dat geldt voor het onderwijs, voor de politiek, alsook voor het journalistieke bedrijf. Voor minder doen we het niet.

Bas

Beste redactie, jullie nemen de media in de reactie aan van Vugt flink de maat en verwijten deze gemakzucht en onkunde. Lijkt me niet terecht en nogal kort door de bocht. In mijn ogen wordt er veel goed werk gedaan en waar zouden we zijn zonder? Daarnaast is er ook dagelijkse politieke satire waarbij veel zaken ter sprake komen die verder worden uitgediept (zie Lubach). Ik zie niet in waarom er met zoveel minachting over het journalistieke werk gesproken moet worden. Kan het niet een tandje minder?

Met vriendelijke groet,
Bas, ICT-specialist Amsterdam

reactie geplaatst op 28 mrt 2024

(redactie)

Beste heer van Vugt, uw reactie verbaast ons. Ondanks dat u gelijk heeft dat populistische politiek flink aan invloed wint is dit zeker geen nieuw verschijnsel dat zich tot de huidige tijd of een enkele partij beperkt. Populisme is zo oud als de politiek zelf. Althans wanneer men hieronder verstaat het naar de mond praten van kiezers op een wijze die niet vrij is van demagogie en drogredenen. Daar bedient menig politicus zich van links tot rechts van. Helaas ook de door u genoemde beide heren en velen met hen. Jetten, alsook Timmermans zijn nu niet bepaald toonbeelden van de politieke nuance en maken zich geregeld schuldig aan demagogie die zij anderen verwijten.
Wat dacht u wat dit aangaat overigens van de informatie- en nieuws-voorziening? Wie zijn degenen die de bevolking dagelijks voeden met populistisch getoonzette informatie? Zijn dat niet vooral de verzamelde publieksmedia die dag-in dag-uit hun sensatiegerichte propaganda uitventen? Wilders moge dan een gemakkelijke schietschijf zijn, dat wil nog niet zeggen dat al zijn voorstellen en ideeën uit de lucht gegrepen of onzin zijn, ook al zijn er heel wat kanttekeningen en vraagtekens bij te plaatsen. Wij ondersteunen populistische tendenzen zeker niet indien men onze berichten en beschouwingen goed leest en de portee hiervan tot zich laat doordringen, maar breken juist een lans voor meer evenwichtige benaderingen die aan samenlevingsproblematiek recht doen en aan de belangen van burgers tegemoet komen. Of dat met een nieuw kabinet het geval is zal moeten blijken. Maar aan het prematauur afserveren doen wij niet mee.

F.A. van Vugt

Het nieuws nauwgezet maar met weinig plezier volgend kom ik tot de conclusie dat het populisme flink in opmars is. Ik zie dat als een bedreiging voor onze democratie. Wilders aan de macht? Een gruwel. Omtzigt? Een slappe vent. Ook Tijdingen geeft blijk van een veel te vergoelijkende houding ten aanzien van dit ondermijnende proces. Neem een voorbeeld aan Jetten (of desnoods Timmermans) die hiertegen een dam opwerpt en klare wijn schenkt. Daar kunt u nog wat van leren.
Was getekend,

drs. F. A. van Vugt, human resource manager en democraat te Breda
reactie geplaatst op 26 mrt 2024

(Deze reactie is door de redactie bewerkt en ingekort waarbij enkele minder ter zake doende passages zijn weggelaten)

(redactie)

Dat hang ervan af. Ook een demissionair kabinet zal voor het nemen van beslissingen net zoals een missionair kabinet de medewerking van de Kamer moeten krijgen. Veel is afhankelijk van wat het parlement een demissionair kabinet nog wil toevertrouwen, want het vertrouwen is immers doorgaans opgezegd (tenzij het kabinet er zelf de brui aan heeft gegeven). Meestal wordt een kabinet nadat het is gevallen de opdracht gegeven om 'lopende zaken' af te handelen. Daarbij kunnen bepaalde onderwerpen al dan niet 'controversieel' worden verklaard, hetgeen zoveel wil zeggen dat de volksvertegenwoordiging beslist of men zaken al dan niet moet laten rusten totdat er een nieuw kabinet is geformeerd. Veel is dus ongewis, want afhankelijk van wat (voormalige) coalitiepartijen wensen af te spreken. We zien echter momenteel dat er nogal een loopje met 'afspraken' wordt genomen en dat het demissio-naire kabinet zich opstelt en gedraagt alsof het nog missionair zou zijn. Dat is formeel staatsrechtelijk gezien onacceptabel. Maar ook hiervoor geldt dat het aan de Kamer is om zich hierover uit te spreken en er zo mogelijk consequenties aan te verbinden. Dat dat laatste weinig om het lijf heeft daar het kabinet reeds is 'gevallen' en het opzeggen van vertrouwen als mosterd na de maaltijd dus geen enkele impact meer heeft, is evident. Met een nieuwe Kamer waarin de politieke verhoudingen ingrijpend zijn gewijzigd ligt een en ander natuurlijk wel anders. Dan kan er paal en perk aan het aantrekken van een te grote (beleids)broek worden gesteld. Hierbij moet wel worden bedacht dat veel kwesties vaak al in een eerder (missionair) stadium zijn beslist en geaccordeerd, waardoor men zich op zulke wetgeving kan beroepen. Dan zal pas een nieuw kabinet hierin (al dan niet gewenste) verandering kunnen brengen.
Hopelijk is je vraag hiermee enigszins beantwoord.

Menno Mastenbroek

Ik heb een vraag. Kan een demissionair kabinet gewoon door-regeren en beleidsbeslissingen blijven nemen, of is dat staatsrechtelijk niet mogelijk? Graag een reactie.

Met vriendelijke groet, Menno Mastenbroek, Heerlen

reactie geplaatst op 22 mrt 2024